Nou, hier is dan mijn eerste verslag uit het warme Sri Lanka. Ik heb de afgelopen dagen zoveel nieuwe ervaringen opgedaan, dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. Daarom begin ik maar gewoon bij het begin.

De vliegreis is goed gegaan en de spanningen vielen ook wel mee. Pas toen we bijna in Colombo gingen landen begon het pas echt tot mij door te dringen dat ik gewoon echt voor 5 ½ maand weg ben, daar had ik het toen wel even moeilijk mee. Maar zodra we in Sri Lanka waren geland was dat ook wel weer over en begonnen de spanningen te komen over hoe het hier zou gaan zijn.

Marcel (contact persoon in Nederland) had mij verteld dat ik opgehaald zou worden en dat ik dus moest zoeken naar een bordje met Prithipura of Rozemarie. Bij de uitgang stonden inderdaad heel veel mensen met bordjes, maar geen bordje voor mij. Toen ben ik maar naar buiten gegaan, de verzengende hitte in. Dus daar stond ik dan moederziel alleen in een vreemd land, niet wetende wat te doen. Gelukkig kwam er naar ongeveer een kwartiertje een vrouw naar mij toe met de vraag of ik Rozemarie was, wat was ik opgelucht!! Die vrouw was Juliette en als ik het goed begrepen heb is zij een soort 'manager' van Prithipura. Zij kwam mij dus ophalen, samen met een man die de vaste chauffeur is van Prithipura. Toen dus het verkeer in!! Ik heb mijn ogen uitgekeken, het rijdt kriskras door elkaar en er wordt continu getoeterd.

Heelhuids aangekomen op Prithipura, nodigde Juliette mij eerst uit voor een kop thee in haar huis. Zij woont ook op het terrein van Prithipura. Daar ontmoette ik ook Peter, hij is de zoon van de oprichters. Tijdens de thee heeft Juliette mij ook van alles verteld. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk te onthouden, maar ik was zo verschrikkelijk moe van de reis!!

Na een korte rondleiding ben ik toen ik eerst maar even een paar uurtjes gaan slapen.

Het verblijf van de vrijwilligers bevind zich ook op het terrein van Prithipura en is mijn inziens erg luxe. Zo kan ik oa kiezen uit drie (!!) badkamers en hebben ze hier ook draadloos internet!!

De foto's geven een indruk van het verblijf.

Maar omdat ik de enige vrijwilliger ben, voelde het ook wel erg eenzaam, zoveel ruimte voor mij alleen.

's Avonds werd ik bij Juliette en Peter uitgenodigd om mee te eten. Daarna hoopte ik snel weer te kunnen slapen, maar dat wilde toen niet meer lukken. Die avond heb ik me wel heel ellendig gevoeld en alleen. Ik had echt zo iets van: waar ben ik in godsnaam aan begonnen....

De volgende ochtend voelde ik me nog niet veel beter. Ik kon gaan ontbijten in de ruimte waar de Akka's (de verzorgsters) ook eten. Dan kom je dus binnen in een ruimte waar al een paar vrouwen/meisjes zaten te eten, dat is wel echt raar. Je kent eigenlijk nog niemand en ze praten ook erg gebrekkig engels. Maar gelukkig zijn ze allemaal even vriendelijk en met handen en voeten werk kom je ook een heel eind. Daarna toch maar weer even gaan slapen, want ik had echt nog nergens zin in, alles was even te veel.

Na een paar uurtjes toch maar weer opgestaan voor de lunch. Beneden kwam er toen iemand naar mij toe met de mededeling dat ik naar Juliette toe moest gaan (Juliette en Peter hadden die dag een vergadering en mocht ik hun eigenlijk ook niet storen). Bij Juliette aangekomen, bleek dat er een Nederlandse man was gearriveerd!! Wat was ik blij!!

Die man was Peter. Peter komt hier sinds 15 jaar regelmatig om vrijwilligers werk te doen. Hij kent de meeste mensen hier op Prithipura dus wel. Hij is hier nu voor 5 dagen, dan gaat hij 10 dagen rondtrekken en daarna komt hij nog 2 weken hier werken.

Wat was ik opgelucht dat hij er was, want ik zag het eerlijk gezegd op dat moment even niet zitten, ondanks dat iedereen hier even vriendelijk en behulpzaam is. En nu was er dus iemand met wie ik gewoon nederlands kan praten en die mij ook nog wat wegwijs kan maken, zowel op Prithipura als in de omgeving. Ik zag alles direct weer wat positiever. 's Middags ben ik toen toch maar eens mijn kamer gaan inrichten en heb ik hier verder wat gerommeld. Daarna heb ik samen met Peter nog wat rondgewandeld hier in de omgeving en over het strand.

Vandaag kwam Juliette met het voorstel dat we met haar mee konden rijden, want zij ging naar Colombo om te shoppen. Dus toen zijn we met haar mee gereden naar een soort V&D, erg luxe allemaal, en lekker geluncht bij de Delifrance.

's Middags ben ik met Peter nog gaan zwemmen bij het hotel wat hierlangs ligt.

Morgen is mijn eerste werk dag, erg spannend. Ik ga beginnen op de groep met de baby's, want daar hebben ze momenteel de meeste hulp nodig. Maar dat vind ik natuurlijk helemaal niet erg...

Ik ga nu stoppen, want anders word het wel een erg lang verhaal en morgen moet ik ook om 6 uur beginnen, dus ik ga zo ook lekker slapen.

De volgende keer zal ik ook wat meer vertellen over mijn indrukken van Sri Lanka en natuurlijk mijn eerste ervaringen met het vrijwilligers werk, want daarvoor ben ik natuurlijk hier!!