Therapy room
Als eerste wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties en mailtjes. Het doet mij erg goed om dat te lezen! Thanks!!
Ik ben nu 2 weken in Sri Lanka en ik begin me langzaam aan al een beetje thuis te voelen. Het werken met de kinderen wordt steeds leuker, al is het ook wel heerlijk om nu even 2 dagen vrij te zijn.
Donderdag is er een nieuwe vrijwilligster gearriveerd, een meisje uit Duitsland dat net haar studie Ergotherapie heeft afgerond. Zij blijft hier voor 6 maanden. Het is leuk om te zien dat, ondanks ik hier zelf pas 2 weken ben, ik haar toch al goed weg wijs kan maken hier. Voor haar is het ook de eerste keer in Sri Lanka, dus net zo overweldigend als het voor mij was. Het is een aardig meisje en ik denk dat we het wel goed met elkaar kunnen gaan vinden. Het is prettig dat er nu iemand is met wie je je ervaringen kunt delen.
De vorige keer heb ik jullie beloofd dat ik jullie wat meer zou vertellen over de `therapie´ die hier gegeven word. ´s Ochtends hebben de jongere kinderen therapie en ´s middags de ouderen. De therapie ruimte is een vrij grote ruimte waar allerlei gymmatten liggen en hulpmiddelen om de kinderen bijvoorbeeld op hun buik te laten liggen. Verder staan hier ook alle op maat gemaakte rolstoelen.
Twee keer per week komt er ´s middags een Fysiotherapeut om de kinderen fysiotherapie te geven, maar hij zorgt ook voor op maat gemaakte rolstoelen voor de kinderen. Het is alleen jammer dat deze rolstoelen maar heel weinig gebruikt worden. De kinderen zitten er hooguit een uurtje per dag in. Daarna worden ze op de gymmatten gelegd voor een massage of voor het doorbewegen van de verschillende gewrichten (zie de foto's), om ze ondanks de spasmes toch een beetje bewegelijk te houden. De oefeningen die de Akka's doen met de kinderen hebben ze geleerd van de Fysiotherapeut. Ze zijn puur bedoelt om de achteruitgang van de gewrichten en spieren te vertragen. Volgens de Fysiotherapeut is de kennis van de meeste Akka's ook zeer gering, waardoor ze soms meer kwaad doen dan goed. Maar over het algemeen is het beter dan helemaal niks doen.
Aangezien mijn kennis op dit gebied natuurlijk ook niet zo heel ver reikt, probeer ik ook maar te doen wat ik denk dat goed is. Dus mocht iemand nog tips hebben of ideeën, ik hoor ze graag!!
Deze week is er ook een nieuwe baby gearriveerd vanuit het ziekenhuis. Hij is pas 1 maand oud en heeft door zuurstof gebrek tijdens de bevalling hersenbeschading opgelopen. De moeder is 3 dagen na de bevalling overleden en aangezien de vader de zorg niet alleen aan kan, zal het kindje hier op Prithipura opgroeien. Aangezien het kindje nog erg slecht drinkt en nog heel zwak is, heeft Puspha de zorg voor hem op zich genomen. Zij is echt een soort moeder voor alle kinderen en dat is echt heel mooi om te zien.
Ik heb gisteren de eerste foto's gemaakt van de kinderen zo die zal ik nu op de site gaan zetten. Als je de foto's afzonderlijk aanklikt kan je ook de omschrijving erbij lezen.
Reacties
Reacties
He rozemarie!
Ik hoorde dat je toch naar shri lanka bent gegaan! Wat goed van je zeg! Zal vast wel even wennen zijn. Ik weet van een klasgenootje wel al een beetje hoe het er daar aan toe gaat, respect hoor! Het is vast zwaar (fysiek) en moeilijk om die kinderen zo gehandicapt te zien.
Fijn voor je dat je nu ook iemand hebt om erover te praten want heeft vast zo zijn impact!
Ik blijf je vanaf nu volgen! Heel veel sucees in ieder geval!
Liefs Ilse W.
Hee Rozemarie,
Indrukwekkend verhaal, Super knap dat je dit doet.
We zijn heel trots op je!!
liefs: Dini, Ilona, ginny, Mandy en Maike
Hoi Roos,
Ik heb net alle verhalen in een keer gelezen. Ik had nog niet helemaal door dat je al een heel verhaal had opgeschreven. Ik vind het erg mooi om te lezen. Ik kijk al weer uit naar je volgende verhaal. Ik mail je deze week nog, dan vertel ik wat meer over New York en de echo. Het is verder allemaal goed gegaan.
Liefs, Sigrid
Hoi lieve Roos,
Eindelijk een reactie van mij. Sorry dat het een tijdje heeft geduurd, maar ik heb wel vaak aan je gedacht. Van Mark had ik al begrepen dat het wel goed met je gaat en dat je al veel op je weblog had geschreven. Ik ga alle verhalen nog rustig doorlezen, maar ik wilde je eerst even zelf mailen. Ik kan me voorstellen dat het allemaal heel indrukwekkend is wat je daar meemaakt , maar ik vind je nog steeds heel stoer dat je dit avontuur hebt aangedurfd!
Wij zijn sinds afgelopen week weer in de vaart, nog een paar drukke weken gehad om het schip weer vaarklaar te maken maar het is gelukt. De hutten zijn best mooi geworden. Je zal het allemaal zien als je weer terug bent, maar eerst ga je verder van je avontuur genieten in Sri Lanka!!! Ciao van Sas x
Dag Roos,
Ik heb genoten van je presentatie en ben erg onder de indruk van met name je foto's.
Ik denk dat het een indrukwekkende ervaring is.
De zorg lijkt goed te zijn als je naar de foto's kijkt.
Op de Reube maken we nog steeds elke week kaarsen voor jullie. Ik hoop dat je een goede bestemmig gaat vinden voor het geld . Alleen is het afzetgebied vanuit mij een beetje verzadigd vrees ik.
Hartelijke groet, Pieter
Hoi Roos, alle verhalen achter elkaar gelezen. Ontroerend. Kan me voorstellen dat al die indrukken en het besef echt daar te zijn je behoorlijk hebben geraakt. Fijn dat Peter er was (en nu is, denk ik) en dat er meer vrijwilligers komen.
Al je verhalen en de foto's die je hebt gemaakt werpen mij terug in de tijd. In 1976 ben ik begonnen in de 'zwakzinnigenzorg' zoals dat toen heette. Ook ik heb voor dit soort kinderen gezorgd. Wij stonden met z'n 2-en op de groep, 10 kinderen te verzorgen. En draaide je nachtdienst (toen nog 7 nachten achter elkaar) had je ook stapels en stapels was- en verstelgoed te doen. De dag bestond ook voornamelijk uit: uit bed, wassen en aankleden, eten geven, verschonen, naar bed, uit bed, verschonen, eten geven, douchen, eten geven, verschonen en naar bed ... en veel huishoudelijk werk. Tijd voor echte aandacht, voor een knuffel was er nauwelijks. Soms werden er wedstrijden! gedaan wie het snelste haar aantal kinderen klaar had. Verschrikkelijk. Ik hoop dat je deze kinderen heel veel liefde kunt geven de aankomende tijd.
Ik denk aan je en ik blijf je met liefde volgen.
Lieve groet, Lot
Hoi,
Ben benieuwd hoe lang je blijft? Ik zal 1 april in Sri Lanka arriveren. Kun je me misschien je nummer geven, dan kan ik je bellen om wat zaken kort te sluiten. Het zal voor mij mijn zesde keer worden, maar kan me jouw eerste indrukken nog heel goed herinneren. Leuk om je te gaan ontmoeten en ik zal rond 15 april voor ongeveer een week komen denk ik en tussendoor ook nog wel een keer. Het is een beetje afhankelijk van mijn eerste twee weken en de taalcursus die ik wil volgen. Mijn singalese telefoonnummer is 0094778039027 en je kunt me mailen op [email protected]
Groetjes en tot ziens, hoors!
Corine
Hey meisje
Indrukwekkend..vind het toch wel erg knap dat je dit doet!Ik denk dat deze ervaring je heel wat goeds gaat brengen voor de toekomst en ben stiekum toch wel beetje jaloers dat jij WEL de ballen hebt zo'n stap te ondernemen :).
Hier in Nederland is het nog steeds ontzettend koud (vriest nog steeds) maar hebben van de week wel de eerste lente zon mogen aanschouwen.Heerlijk die eerste zonnestralen te voelen,het licht te zien.Je merkte ook meteen aan iedereen dat ze vrolijk werden van de zon.Verder nog steeds druk op het werk (wanneer niet) en is tijdens jou afwezigheid het kabinet gevallen..geen redenen om in Nederland te zijn,geniet dus maar een beetje van je verblijf daar en de mooie dingen die jij daar doet!
Heel veel liefs en een warme knuffel Mark
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}