
Hallo lieve mensen,
Zoals jullie waarschijnlijk al gemerkt hebben ben ik niet zo'n trouwe blog-schrijver, sorry daarvoor. Ben nu al bijna 3 weken terug in Nederland, dus de hoogste tijd om mijn weblog eens af te sluiten.
De laatste weken op Prithi waren zware weken, enerzijds omdat ik lichamelijk niet helemaal lekker was, maar ook omdat het lang genoeg was geweest. Het werken begon erg eentonig te worden, waardoor het moeilijk was om gemotiveerd te blijven.
Gelukkig heb ik nog een prachtige trip gemaakt met Jessica (een andere Nederlandse vrijwilligster), waar we echt van genoten hebben!!
De laatste week op Prithi hebben we ook nog veel spullen kunnen kopen voor Prithi, want we hadden allebei nog sponsor geld over vanuit Nederland. Zo hebben we o.a. nieuwe lakens gekocht voor alle groepen, veel schoonmaakspullen, een nieuw net voor het speelhuis en een blender voor in de keuken. Ze waren erg blij met alle spullen!!
Als afscheid hadden we ook nog avondeten besteld voor heel Prithipura, waar ze allemaal van genoten hebben.
Het afscheid van Prithi en voornamelijk van de kinderen was erg moeilijk, al vond ik het ook wel fijn om weer terug te gaan naar Nederland. Het was erg fijn om mijn familie en vrienden weer te zien. Maar nu zo na 3 weken merk ik dat ik de kindjes toch wel erg mis, vooral Nethma. Ik zal ook zeker nog een keer terug gaan naar Sri Lanka om ze op te zoeken en om meer te kunnen gaan zien van het prachtige land. Want daar heb ik nu natuurlijk niet heel veel tijd voor gehad.
Het is een prachtige tijd geweest in Sri Lanka, maar ook wel intensief. Veel goede dingen gezien maar zeer zeker ook veel verbeter punten. Hier ga ik samen met de stichting Prithipura in Nederland ook nog naar kijken en hopelijk kunnen er een aantal dingen veranderd worden.
Het liefst had ik alle kindjes mee willen nemen naar Nederland, maar dat is natuurlijk niet erg realistisch. Ik hoop dat ik hier in Nederland in ieder geval nog een steentje kan bijdragen.
Ik wil iedereen graag bedanken voor het volgen van mijn reisblog en voor de vele reacties die ik heb gehad, dat heeft me zeker goed gedaan. Bedankt!
Liefs Rozemarie.
Nou het is al weer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen, sorry daarvoor. Maar ik moet ook zeggen dat ik me de afgelopen tijd ook niet bepaald verveeld heb. Daarom zal ik jullie ook niet vervelen met alle verhalen, want dan word dit wel een erg lang verslag.
Ik zal beginnen met de trip die ik samen met Corine heb gemaakt naar Trincomalee (de oostkust) en de Vedda's (de originele bewoners van Sri Lanka). Het eigenlijke plan was om met z'n tweeën naar de zuidkust te gaan. Maar vanwege het noodweer wat Sri Lanka geteisterd heeft, hebben we toen besloten om samen met Gerard naar de oostkust te gaan, dat was op dat moment namelijk de enige streek in Sri Lanka waar de zon scheen.
In Trincomalee zaten we twee nachten in een guesthouse direct aan zee en hebben we heerlijk gezwommen en gesnorkeld tussen het koraal en de tropische vissen! De nacht daarna hadden we een guesthouse aan een prachtig meer. 's Ochtends zijn we met een kano het meer opgegaan om de wilde olifanten te bekijken!! 's Middags zijn we bij een dorp van de Vedda's op bezoek geweest. De Vedda's zijn de oorspronkelijke bewoners van Sri Lanka. Momenteel leven er nog ongeveer 2000 Vedda's in Sri Lanka, waarvan er slechts enkele honderden nog leven volgens de traditionele levensstijl. Ik vond het erg bijzonder om te zien en het was een stuk indrukwekkender dan het prehistorisch dorp in Eindhoven! Al met al dus weer een hele mooie trip met veel bijzondere indrukken.
Teruggekomen op Prithi was het Vessak. Vessak is één van de belangrijkste boeddhistische feestdagen, op deze twee dagen wordt de geboorte, de verlichting en de dood van Boeddha gevierd. Dit gebeurd onder andere met prachtige lampioenen en lichtjes waarmee heel Sri Lanka dan versierd is. We zijn toen ook met een aantal Akka's naar de tempel geweest waar het echt verschrikkelijk druk was, maar wel heel bijzonder om te zien.
De dag daarna is helaas één van kindjes overleden. Het jongetje waarover ik verteld heb in één van mijn eerdere verhalen: dat naar Prithi gebracht werd omdat zijn vader hem geprobeerd had te vermoorden. Eén van de Akka's was hem eten aan het geven, toen hij ineens ophield met ademhalen. Eerst dachten we natuurlijk dat hij zich verslikt had, maar omdat hij geen hoest reflex of enig ander reflex vertoonde had ik al snel in de gaten dat het waarschijnlijk iets cerebraals was. Maar de Akka's gingen er nog steeds vanuit dat hij aan het stikken was, dus hij werd op z'n kop gehouden en hardhandig op zijn rug geslagen. Erg moeilijk was dat om te zien, omdat hij gewoon aan het sterven was op dat moment. Ondertussen was er ook een auto geregeld om hem naar het ziekenhuis te brengen, maar op dat moment was hij mijn inziens al overleden. In het ziekenhuis trokken ze dezelfde conclusie en ze kwamen dan al snel weer terug, zonder lichaam! Hij heeft niet eens een begrafenis gehad! Tja, op zo'n moment is het wel even flink slikken, dan worden de verschillen tussen hier en Nederland weer even pijnlijk zichtbaar.
In het weekend zijn Jessica en ik samen met de fysiotherapeut en een vriend van hem met de motor naar Colombo gegaan om de versieringen van Vessak te bekijken. De motor is namelijk het enige vervoersmiddel waarmee je je nog een beetje kan voorbewegen. Want werkelijk heel Colombo staat bom vol met bussen, auto's, trucks, vrachtwagens en tuktuk's!! En al die bussen, auto's, trucks, vrachtwagens en tuktuk's zitten afgeladen vol met mensen. Het leek wel of heel Sri Lanka naar Colombo was gekomen voor de Vessak. Maar ondanks de drukte was het wel prachtig om te zien. Vooral al die mensen! Overal werd gratis eten en drinken uitgedeeld en stonden mensen te zingen en te dansen! Het was echt één groot feest.
Afgelopen weekend ben ik met Jessica en haar ouders (die zijn voor twee weken hier in Sri Lanka) naar een natuurreservaat geweest voor een safari. Helaas hebben we geen één olifant gezien, maar ondanks dat was het park wel mooi om te zien. Zondag vierde Jessica haar verjaardag met zowel haar Nederlandse ouders als haar biologische moeder en wat andere familie leden. Een bijzondere combinatie, maar uiteindelijk wel geslaagd.
Een beknopt verslag dit keer, maar ik zal wat meer uitleg geven bij de verschillende foto's.
Liefs Rozemarie.
Nou dit weekend ben ik dus op trip geweest naar het binnenland en het was echt super!! Ik heb vooral echt ontzettend genoten van de prachtige natuur. Donderdag ochtend zijn we al vroeg vertrokken, samen met Gerard, onze gids en chauffeur. Onderweg zijn we nog even langs Cotagala gereden, omdat Corine daar graag nog even langs wilde. Daarna doorgereden naar Nuwara Eliya. Nuwara Eliya is een stad in het bergachtige binnenland van Sri Lanka en het is een heerlijke plek om weer even op temperatuur te komen, na de hitte van de afgelopen tijd. 's Avonds was het gewoon echt koud (!!), 15°C
. Ik ben direct verkouden geworden.
De volgende ochtend al vroeg vertrokken naar Horton's Plains, een grimmige hoogvlakte waar we een prachtige wandeling hebben gemaakt naar World's End. Gelukkig waren we er precies op tijd om van het fantastische uitzicht te genieten, want na ongeveer 10 minuten kwam de mist opzetten vanuit het dal, waardoor binnen een paar minuten het hele uitzicht verdwenen was!
Na deze prachtige maar ook vermoeiende wandeling zijn we doorgereden naar Ella, waar we 's middags heerlijk verwend zijn met een Ayurvedische massage. De volgende dag zijn we met een paar tussenstops weer terug gereden naar Prithipura.
Zondag voor de verandering weer een keer naar het ziekenhuis geweest, maar nu een keer niet voor mij, maar voor Jessica. Zij bleef namelijk onverklaarbare buikpijn houden, gelukkig gaat het nu weer beter met haar. Ook met mij gaat het weer goed, sinds maandag gelukkig weer aan het werk. Want ik baalde er ondertussen flink van dat ik me steeds te beroerd voelde om te kunnen werken. Hopelijk blijft het nu verder ook zo goed gaan.
Wat ook wel erg scheelt is dat het hier nu aan de kust ook iets koeler is, omdat het sinds een aantal dagen echt verschrikkelijk hard regent! Blijkbaar zijn er hier in de buurt ook allerlei overstromingen, hier op Prithi valt het tot nu toe gelukkig wel mee. Al liggen er wel zandzakken voor de deur van Usha om het water buiten te houden.
Wat wel heel vervelend is, is dat we nu de was niet kunnen drogen en we langzaam door onze voorraad schone kleren en luiers heen zijn. De kinderen zijn al overgestapt op wegwerp luiers, maar het is me nog niet helemaal duidelijk hoe ze dat bij de volwassen bewoners gaan oplossen. Maar de Sri Lankanen kennende hebben ze daar ook nog geen oplossing voor.... Wie dan leeft, wie dan zorgt. Het is maar te hopen dat morgen weer even de zon gaat schijnen zodat we in ieder geval iets van de gigantische berg was kunnen drogen.
Allereerst mijn excuses voor het feit dat ik zo lang niks van me heb laten horen. Maar dat komt omdat ik sinds mijn laatste verslag ziek ben geweest, dus er is de laatste tijd ook niet veel bijzonders gebeurd.
Ik heb een flinke oorontsteking gehad, die steeds maar bleef terug komen. Waarschijnlijk opgelopen bij het zwemmen hier in het zwembad van Prithipura. Gelukkig was ik niet de hele tijd zo ziek dat ik helemaal niks meer kon, maar al met al heb ik toch aardig wat dagen in bed en futloos in een stoel doorgebracht. En ik kan je vertellen: dat was niet fijn!!
Ik heb ook aardig wat artsen gezien de laatste weken, want elke keer toch maar weer terug, omdat het maar niet beter leek te gaan. Ik ben nu ondertussen met mijn vierde soort antibiotica bezig!! Gelukkig lijkt het nu eindelijk beter te gaan en heb ik sinds vandaag ook eindelijk weer wat energie.
Omdat Corine ook niet lekker was de afgelopen 2 weken, hebben we helaas onze trip naar de oost-kust moeten annuleren. Maar omdat we ons sinds gisteren allebei weer wat beter voelen hebben we toch besloten om een korte trip te gaan maken. In plaats van naar de oost-kust gaan we nu naar het heuvelachtige binnenland waar het gelukkig ook een stuk koeler is. Want we hebben het momenteel ook helemaal gehad met de hitte hier. Ook de Sri Lankanen zelf hebben er erg veel last van. De afgelopen twee weken heeft het ook nauwelijks geregend, terwijl het hier nu regenseizoen zou moeten zijn. In plaats daarvan is het alleen maar verschrikkelijk vochtig en warm. Dus morgen gaan we heerlijk drie dagen afkoelen in het binnenland en ik heb er echt heel veel zin in!!
Ik ga nu nog even snel mijn tas pakken, want morgenochtend worden we al om 6:00 uur opgehaald door onze privé chauffeur die ook direct onze gids is. Ik hoop dat ik volgende week tijd heb om een uitgebreider verslag te schrijven en dan zal ik ook direct weer wat foto's op de site zetten.
Vorige week ben ik begonnen met het uitgeven van het geld wat ik meegekregen heb vanuit Nederland. Mijn ouders hebben namelijk met de kinderen en medewerkers van logeerhuis de Reube een heleboel kaarsen gemaakt en de opbrengst van de verkoop kwam ten heel tegoeden aan Prithipura. Totaal 1000,- euro!!! En ik kan je zeggen: daar kan je behoorlijk veel van kopen hier in Sri Lanka. Bij deze wil ik nogmaals iedereen bedanken die hieraan een bijdrage heeft geleverd en ook vanuit Prithipura moest ik iedereen van harte bedanken!
Vorige week zijn Corine en ik dus naar Colombo geweest, met onze eigen privé chauffeur (dat blijft nog steeds wennen). Voor the Netherlands groep hebben we een nieuwe po-stoel gekocht en voor Presaad heb ik condoomkatheters gevonden! Presaad is namelijk volledig bedlegerig en hij lag minstens 4 keer per dag in een zeik nat bed. Dat was voor hem natuurlijk erg vervelend, maar voor ons was het ook geen pretje omdat dan steeds het hele bed verschoond moest worden en ivm zijn contracturen was dat geen makkelijk klus. Gelukkig werkt de condoomkatheter erg goed en Puspha lijkt er ook wel enthousiast over, al is dat bij haar altijd moeilijk te peilen. Ik hoop alleen dat ze de katheters ook zelf wil gaan gebruiken, want de Akka's doen er hier alles aan om maar niet de intieme delen van de bewoners te hoeven aanraken, dat vinden ze namelijk maar vies en eng. Maar ik denk dat ze het uiteindelijk wel zal gaan doen, omdat het voordeel ervan wel erg groot is.
Verder hebben we hier bij een winkel ook wasbare pamper-broekjes gevonden! Zelfs in verschillende maten! We hebben er nu een aantal gekocht, zodat we kunnen kijken wie welke maat heeft en dan wil ik er daarna een hele hoop gaan bestellen. Want dat werkt echt een stuk fijner dan die katoenen doeken die ze tot nu toe gebruikten, die lekken namelijk bij een kleine hoeveelheid urine al door.
Vorige week hebben we ook een hele leuke Newyears party gehad met de Akka's en de bewoners. Er werden allerlei spelletjes gespeeld: van spijker-poepen tot palmblad vlechten en van elkaar geblinddoekt yoghurt voeren tot kokosnoot raspen. Een hele drukke middag dus, maar wel erg gezellig!
Ja, het Boeddhistische jaar 2554 is hier woensdag begonnen, ceremonieel met het overkoken van een pan melk op een houtvuur. En daarna een feestelijk ontbijt waarbij iedereen elkaar een gelukkig Nieuwjaar toewenste. Verder hebben wij hier op Prithipura helaas niet veel meegekregen van de vieringen, omdat hier gewerkt moest worden. Achteraf viel het deze week reuze mee met de werkdruk. Uiteindelijk bleven er 8 Akka's over (zij zijn Katholiek en gaan dus met Kerstmis meestal naar huis) ook zijn er nu mensen van de Cottagala hier om te helpen. Daar hebben ze nu namelijk schoolvakantie waardoor er veel kinderen naar huis zijn om daar het nieuwe jaar te vieren. Ook hier op Prithipura zijn er een aantal kinderen naar huis.
Ondertussen zijn er nog 2 Duitse meiden gearriveerd, waardoor de tussenstand nu uitkomt op: 5 Duitse meiden, 3 Japanse vrouwen, Corine en ik. Voor mij persoonlijk had het niet gehoeven, zoveel vrijwilligers. Het begint hier boven nou toch wel echt druk te worden, wat soms zorgt voor de nodige irritaties. Gelukkig heb ik een fijne kamer waar ik nu vaker te vinden ben.
Vorig weekend ben ik met Corine en Corinna naar Hikkaduwa geweest. Heerlijk aan het strand gelegen!! Op de heenweg zijn we met de trein gegaan wat echt super was. Twee uur heerlijk in de deur opening gestaan, waardoor je echt een prachtig uitzicht had over de kustlijn met al z'n kleine vissers dorpjes. Helaas zie je ook nog wel veel schade van de Tsunami, dat was soms wel confronterend. Het is toch heel anders als je het ineens van zo dichtbij ziet. Maar verder was het echt een heerlijk weekend!
Met Nethma (het meisje met de sonde) gaat het echt super goed. Na een week voorzichtig oefenen ging het al veel beter dan dat ik had verwacht. En toen ze afgelopen maandag zelf haar sonde eruit trok, bleek ze zonder sonde zo goed te drinken, dat de sonde niet meer is terug geweest!!! Ze drinkt nu de hoeveelheid melk die ze normaal via de sonde kreeg. Ik ben echt super trots op haar, want dit had ik echt niet verwacht.
Met de pap heeft ze nog wel veel moeite, die komt er na een paar happen via haar neus weer uit. Maar ik heb er al vertrouwen in dat dat haar uiteindelijk ook gaat lukken. Gelukkig heb ik nog voldoende tijd om te oefenen.
Dit weekend hebben we niet zoveel bijzonders gedaan. Gisteren met Corine naar Colombo geweest om te shoppen en voor een bruin broodje kaas bij de Délifrance, heerlijk!! Vandaag lekker bij het zwembad gelegen.
Hallo lieve mensen,
Het regenseizoen begint hier nu langzaamaan echt te beginnen. Wilde we gisteren lekker gaan zwemmen, begint het te regenen. Erg jammer, aangezien we alleen maar in het weekend vrij zijn. Maar uiteindelijk hebben we de hele middag geklets, wat ook erg gezellig was.
De vorige keer vertelde ik dat het wat koeler begon te worden, maar dat was helaas maar voor 2 dagen. Daarna werd het gewoon weer verschrikkelijk warm. Alleen de regen brengt af en toe wat verkoeling, al is het zelfs dan nog warm.
Binnenkort word hier in Sri Lanka het Boedistisch Oud en Nieuw gevierd, 13 en 14 april. Rond die tijd gaan er ook een heleboel Akka´s naar huis om het daar te vieren. Zoals het er nu naar uit ziet zullen er maar 4 Akka´s hier blijven, van de 15!! Dus dat zal aanpoten worden.
Ter ere van het nieuwe jaar worden nu ook alle groepen grondig gepoetst en dat was zeker wel nodig. Zaterdag hebben ze Usha gepoetst. Ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om was dat ik toen vrij was. Ik vind het namelijk niet erg om te poetsen, maar wel hier in Sri Lanka. Alleen al als ik de badkamer hier poets drupt het zweet van mijn gezicht af en is mijn t-shirt doorweekt. Gelukkig waren er wel voldoende andere mensen om ze te helpen.
De groepen hier op Prithipura worden helaas maar twee keer per jaar goed gepoetst: net voor Oud en Nieuw en als dhr. Bergman (voorzitter van de Nederlandse stichting Prithipura) op bezoek komt. Ja de hygiënische normen zijn hier heel anders dan in Nederland.....
Peter is hier vorige week nog een aantal dagen geweest, wat erg gezellig was. Maar hij is donderdag weer vertrokken richting Nederland. Hij werd netjes afgelost door Corine, die die dag arriveerde vanuit Nederland. Corine is hier al meerdere keren geweest als vrijwilligster, waardoor zij veel weet van Prithipura en de kinderen. Dit is erg prettig omdat de informatie die je krijgt van de Akka´s over de kinderen vaak maar erg beperkt is.
Vandaag ben ik begonnen met mijn nieuwe missie voor de komende 4 maanden: ik ga proberen Nethma te leren eten en drinken. Nethma is het meisje bovenaan de pagina. Zij is nu 3 jaar en 4 maanden. Ze is hier gekomen toen ze 1,5 was vanuit een ander tehuis en toen had ze al een sonde. Waarschijnlijk heeft ze haar hele leven nooit gedronken of gegeten. Ze hebben het hier wel eens geprobeerd om haar te laten drinken. Maar ze hebben er nooit echt de tijd voor genomen/gehad om het langdurig met haar te oefenen. Gelukkig heb ik die tijd nu wel, aangezien er nu ook steeds meer vrijwilligers komen. Dus ik ben erg benieuwd....
Ik hoop wel echt dat het gaat lukken, want ze hebben hier op Prithipura ook nog nooit van sondevoeding gehoord. Dus sinds haar geboorte heeft ze alleen nog maar (poeder)melk gehad, waardoor ze ook erg slap is en weinig kracht heeft. Natuurlijk houd ik jullie op de hoogte van de vorderingen.
Gisteren zijn er 2 Duitse meiden gearriveerd, zij komen hier 2 maanden vrijwilligers werk doen. Ze lijken erg enthousiast. Vorige week zijn ook de 3 Japanse vrouwen gearriveerd. Twee daarvan werken nu bij mij op de groep, wat erg prettig is. Nu hebben we gelukkig iets meer tijd voor de kinderen en is de werkdruk ook wat minder hoog, waardoor het werken ook plezieriger word.
Ik merk nu dat ik erg moe ben, dus ik ga het hier bij laten. De volgende keer meer...
Liefs Rozemarie.
Ten eerste iedereen bedankt voor de felicitaties vanuit het verre Nederland, bedankt!!
Helaas kan ik mijn verjaardag vandaag niet echt vieren omdat ik herstellende ben van een flinke keelinfectie, waar ik echt goed ziek van ben geweest. Gelukkig gaat het nu langzaamaan wel weer een stuk beter. Zaterdag begon het en maandag ochtend toch maar naar een dokter geweest voor een antibiotica kuur, die gelukkig wel lijkt te werken.
Hopelijk kunnen we in het weekend nog een beetje mijn verjaardag vieren: met een cocktail hier bij het zwembad....
Helaas ben ik niet de enige die ziek is, op Usha zijn momenteel veel kinderen met ontstoken ogen en diverse andere infecties. Niet ernstig, maar toch wel erg vervelend. Daardoor baalde ik wel extra dat ik deze week niet kon werken, hopelijk kan ik morgen weer aan de slag.
Het schijnt ook dat er momenteel een ziekte is, die overgebracht word door de muggen. Ze zijn een beetje vaag over wat voor ziekte het dan zou zijn, maar het is in ieder geval geen Malaria of Dengeu fever. Vorige week is bij iedereen hier op Prithipura een druppel bloed afgenomen, waar we als het goed is volgende week de uitslag van krijgen.
Vorige week zijn wij naar Anandapura geweest met de andere twee vrijwilligsters, en twee Sri Lankaanse meiden die hier momenteel stage lopen. Anandapura is ook één van de tehuizen van de Prithipura Communities. Hier wonen 43 volwassenen in de leeftijd van 18 tot 62 jaar, met een verstandelijke handicap. Ze hebben er een klein schooltje, maar ook een boerderij met koeien, varkens en geiten, een kokosnoten plantage en een tuin waar ze groenten en kruiden telen. We werden erg hartelijk ontvangen en hebben een zeer uitgebreide rondleiding gehad en natuurlijk een heerlijke lunch. Ik vond het erg leuk en interessant om daar rond te kijken, vooral ook omdat dit natuurlijk het tehuis is wat het meest vergelijkbaar is met de Beukenhof waar ik zelf ben opgegroeid. Het ligt echt op een schitterende plek, niet zo heel ver van Negombo (een grote stad aan de kust noordelijk van Colombo), omringd door de kokosbomen plantage.
Daarna zijn we doorgereden naar één van de mooiste boedistische tempels van Sri Lanka: de Kelaniya tempel. Het was erg indrukwekkend om deze prachtige tempel te bezoeken. Binnenin waren allerlei gebedsruimten, prachtig versierd met muurschilderingen over het leven van Boeddha en in één van de ruimtes lag een levensgrote gouden Boeddha. Overal waren mensen aan het bidden, zowel binnen als buiten rondom de tempel, dit doen ze oa door het offeren van prachtige bloemen.
Ik hoorde van mijn moeder dat het nu bij jullie echt lente begint te worden, dat zal wel heerlijk zijn na al die kou van de afgelopen maanden. Hier is het gelukkig iets koeler geworden, al is het nog steeds erg warm. Gelukkig begint het nu ook af en toe te regenen, 's avonds en 's nachts, en dat is wel heerlijk verfrissend!
Vandaag ook nog even lekker naar het strand geweest, al kan je daar niet ongestoord van genieten, want je word continu aangesproken door jongens. En meestal zijn ze maar geïnteresseerd in één ding: of je getrouwd bent. En ook al zeg je dan dat je getrouwd bent, ze blijven meestal dan toch nog een tijdje rondom je heen hangen en vragen soms zelfs letterlijk of je sex met ze wilt!?!
Gelukkig zijn er heel af en toe ook jongens bij die wat beter Engels spreken en het gewoon leuk vinden om met iemand te praten uit het buitenland. Soms verlang ik dan wel terug naar Nederland waar je gewoon over straat kan lopen zonder steeds aangestaard en aangesproken te worden. Maar ik leer er langzaamaan wel mee om te gaan, al blijft het wel verschrikkelijk irritant.
Vandaag kregen we een schema van alle vrijwilligers die nog gaan komen en dat zijn er aardig wat. In mei zitten we hier zeker met 10 (!!) vrijwilligers, ben erg benieuwd hoe dat gaat zijn.
Begin april komt er ook nog een Nederlandse vrouw hier naar toe, Corinne. Zij is hier al vaker geweest in de afgelopen jaren voor vrijwilligerswerk. Zij komt nu voornamelijk om vakantie te vieren en waarschijnlijk ga ik in mei met haar een week rondreizen door Sri Lanka!
Nou ik ga nog heel even genieten van mijn verjaardag, al is die hier al bijna voorbij.
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.